align=bottom
مدیرعامل نمایشگاه بین المللی مشهد از برگزاری نمایشگاه اختصاصی ترکمنستان در راستای گسترش مبادلات تجاری بین ایران و این کشور، در شهر مشهد خبر داد. سعید صیفی اظهار داشت: برگزاری نمایشگاه تولیدکنندگان استان آخال کشور ترکمنستان در مشهد با هدف حفظ روابط تجاری بین دو کشور برگزار می‌شود که امیدوارم این نمایشگاه زمینه گسترش بیشتر تبادلات اقتصادی را فراهم آورد‌. وی افزود: رویکرد ما این است که نمایشگاه بین‌ المللی مشهد پایگاه تاثیر گذار در تعاملات اقتصادی کشور عزیزمان ایران با کشورهای منطقه باشد و برگزاری نمایشگاه‌هایی از این دست، مهمترین اقدام برای ایجاد ارتباطات اقتصادی است....

مدیرعامل نمایشگاه بین المللی مشهد در ادامه با اشاره به جنگ اقتصادی و تلاش دشمن برای منزوی نشان دادن ایران تصریح کرد؛ برگزاری نمایشگاه‌های بین المللی با حضور مشتاقانه مشارکت کنندگان خارجی نمایانگر روابط عادی اقتصادی و بین المللی ایران است که تلاش داریم نمایشگاه مشهد بنا به نقش و وظیفه ذاتی خود، گام‌‌های موثری در این راه بردارد. 

صیفی در خصوص عمده فعالیت مشارکت کنندگان این نمایشگاه اذعان داشت؛ تولید کنندگانی که از استان آخال کشور ترکمنستان به مشهد آمده اند عمدتا در زمینه‌ های گاز، پتروشیمی، مصالح ساختمانی، لبنیات و مواد غذایی فعالیت دارند.

وی همچنین ضمن اشاره به برنامه‌های جانبی همزمان با برگزاری این نمایشگاه گفت: برپایی نشست فعالان اقتصادی که با همکاری اتاق مشترک ایران و ترکمنستان در حاشیه نمایشگاه تدارک دیده شده، می‌تواند زمینه بهره برداری بیشتر تجار و فعالین اقتصادی را از این رویداد به وجود آورد.

مدیرعامل نمایشگاه بین المللی مشهد در پایان خاطرنشان کرد: در راستای هم افزایی بیشتر فعالین اقتصادی دو کشور، نشستی تخصصی را با مشارکت نمایندگان استانداری خراسان رضوی، شهرداری مشهد، نمایندگی وزارت امور خارجه در شمال و شرق کشور، سازمان صنعت معدن و تجارت خراسان رضوی، اتاق بازرگانی، اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و اتاق مشترک ایران و ترکمنستان، در حاشیه نمایشگاه برگزار خواهیم کرد.

این نمایشگاه طی روزهای 3 تا 5‌ شهریور ماه سال جاری از ساعت 17 تا 21 میزبان علاقه مندان خواهد بود.

تسنیم به نقل از روابط عمومی نمایشگاه بین‌المللی مشهد

یادداشت فرهیخت:

به نام خدا، یک سئوال: در نمایشگاه بین المللی مشهد چه می گذرد؟ به راستی چرا اساساً برخی از مدیران دستگاه های اجرایی و فرهنگی در مشهد، پایتخت فرهنگی جهان اسلام! و عاصمه ی معنویت ایران اسلامی! با اصول اولیه ی مدیریت بویژه مدیریت زمان مشکل دارند و با قواعد اولیه ی حوزه ی روابط عمومی و ارتباطات داخلی و خارجی و اطلاع رسانی همگانی بیگانه اند؟


آیا باورتان می شود که دقیقاً چهار روز دیگر، موعد «برپایی نمایشگاه اختصاصی کشور ترکمنستان در مشهد» است! به نظر شما، مدیران بزرگترین مرکز نمایشگاهی بین المللی شرق کشور، کمی در انتشار این خبر عجله نکرده اند ؟! بهتر نبود می گذاشتند یک روز قبل از برپایی نمایشگاهی به این ارزشمندی، اطلاع رسانی می کردند؟!


ما که به راستی شگفت زده شده ایم! از این همه برنامه ریزی و مدیریت عالی در آستانه ی حلول سال 2020 میلادی و سال 1400 شمسی، و حتماً شگفت زده تر خواهند شد علاقه مندان به بازدید از این نمایشگاه تخصصی یک کشور همسایه در مشهد، دومین کلان شهر ایران که فقط 4 روز (تازه اگر از امروز مطلع شده باشند!) برای تهیه ی بلیت هواپیما، قطار یا اتوبوس و همچنین رزرو هتل یا تدارک محل اقامت خود و برنامه ریزی های خورد و خوراک و ایاب و ذهاب درون شهری و.... وقت و فرصت دارند!


تازه، باید دعای همین اطلاع رسانی قطره چکانی را هم به جان «خبرگزاری تسنیم» بکنیم که توانست از لابلای سایت گرد و خاک گرفته ی نمایشگاهی که خود را از «پیشگامان صنعت نمایشگاهی در خاورمیانه!» معرفی می کند، این خبر را بیرون کشیده و رنگ و لعابی به آن داده و منتشر کند، و الا ما که هر چه در صفحات راست و چپ این سایت سالها طلسم شده گشتیم، جز یک سطر آن هم اسم نمایشگاه، چیز دیگری نیافتیم!  واقعاً همکاران رسانه ای و روابط عمومی ما در قطب نمایشگاهی شرق کشور خسته نباشند و خداقوت به این همه تلاش و زحمت!


گل آقای فرهیخت، بارها به ما می گفت و ما باورمان نمی شد که اگر همین مدیران متعالی دوایر دولتی و دستگاه های اجرایی و فرهنگی استان و شهر، فعالیت مشترکی با یکی از کشورهای اروپایی مانند فرانسه و آلمان و حتی همین کشورهای ریز و نقلی اش مانند سن ماریکو که فقط 33 هزار نفر جمعیت دارد، صورت می دادند، آن چنان این رویداد عظیم الجثه را از ماه ها قبل با آب و تاب فراوان و تبلیغات و اطلاع رسانی پرهزینه به سرانجام می رساندند که گویی شاخ فیل را شکسته اند!


اما مادامی که همین فعالیت مشترک - اشتباهاً و دست بر قضا - با یکی از کشورهای همسایه ی شرقی ارزشمند ما مانند افغانستان و پاکستان و ترکمنستان و... شکل می گیرد، گویی که گناه و جرمی نابخشودنی را مرتکب شده اند و حال باید خیلی زود، سرو ته آن را هم کشیده و با کمترین سر و صدا ، جمع و جورش کنند حتی اگر نمایشگاه اختصاصی یک کشور بزرگ و پنج میلیون نفری مانند ترکمنستان بزرگ باشد!


گل آقای فرهیخت، یک بار گفت که اشکال و ایراد اساسی مدیران بومی ما آن است که یا از این طرف بام می افتند یا از آن طرف دیگر و خط اعتدال و مرز میانه روی، گویی جایی در این استان و شهر ندارد و باورمان نشد، اما گویا این دفعه راست می گفت و حقاً که چنین است! 


به عنوان مثال، در خصوص همین نمایشگاه بین المللی مشهد، ماه ها و بلکه سالهاست که آرزو به دل مانده ایم! نه یک نمایشگاه اختصاصی کشوری خارجی در مشهد برگزار می شود و نه اینها می روند و در یک کشور خارجی حتی همین کشورهای بغل گوش شان مانند افغانستان و پاکستان و همین ترکمنستان خودمان، نمایشگاهی اختصاصی برگزار می کنند، اما در کمال تعجب، شب می خوابیم و صبح بلند می شویم و به یک باره می شنویم که قرار است چهار روز دیگر، یک نمایشگاه اختصاصی از یک کشور بزرگ همسایه در مشهد برگزار شود! فقط 4 روز! ...


مگر برپایی یک نمایشگاه اختصاصی آن هم ویژه ی یک کشور کهن با فرهنگ و تمدنی دیرینه و همسایه مانند ترکمنستان با انبوهی از مشترکات فرهنگی و تاریخی و آداب و رسوم بومی و روابط اقتصادی کهن و... ، رویداد کم و سبک وزنی است که باید این گونه، بی برنامه و عجولانه و اصطلاحاً در دقیقه ی نود، رویدادهایش بازتاب یابد؟! 


کشوری که تاریخچه ی زیست اقوام ایرانی از تبار هند و اروپایی به این منطقه، به دو هزار سال پیش از میلاد می رسد و 90 درصد جمعیت 5 میلیون نفری آن مسلمان هستند و دارای زبان مشترک با ترکمن های ایران و برخوردار از علائق و مشترکات فراوان مذهبی و باورهای اعتقادی با ایران اسلامی و پایتخت معنوی اش، مشهد الرضا علیه السلام! و....


و سئوال آخر، اگر به عنوان مثال، همین اتفاق در خصوص نمایشگاه اختصاصی استان خراسان رضوی در ترکمنستان و عشق آباد رخ دهد، کلاه خودمان را قاضی کنیم! آیا آن موقع، به راستی، فریاد وا اسلاما و وا مصیبتای همین رسانه های بومی و مسکوت استان بلند نمی شد که ترکمن ها، حیثیت و آبروی بزرگترین و مهمترین استان کشور را بردند و فقط 4 روز قبل از برپایی نمایشگاه ایران، اطلاع رسانی عمومی صورت دادند و بعد همین مدیران بومی را به صف نمی کردند و محاکمه که چرا حاضر به شرکت و هزینه از جیب بیت المال در چنین نمایشگاهی شده اند؟!


بگذریم که از از هرچه بگذریم، سخن شعر خوشتر است که: گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله ی ماست ... آن چه البته به جایی نرسد، فریاد است!


عبدالرضا زرگری - 31 مرداد 1398